Asi Dizeler

Kapıları kapattılar birer birer Kimse bilmez ne haldeler Ne zaman geçer bu acılar Her evde canlar solar Oturmuşsun tepelerin tepesine Ellerin ağıdı, senin nesine Yapışmışsın koltukların hasına "Ben bilirim, ben yaparım sana ne"! Birer birer kapıları, kapattılar Perdeleri tek tek açtırdılar Tabiplerde bilmiyor ne bu illet diye Emperyaller  kasam nasıl dolar düşünde Yoksullar çarkın dişlisinde Ezim ezim ezilen, üzüm gibi sıkılan, göğüsleri siperde. "Ben bilirim, ben yaparım sana ne"! Yapışmışsın koltukların hasına Uzanmışsın garibanın ekmeğine  aşına Şimdi senin kervanın,  Düz yolda yürür, Sanırsın ki karanlığa karışmaz.  Işık yanar karanlığa, gün açar...                                        09 Şubat 2021                                   ...

 Bana biraz yosun kokusu,            Biraz orman,  Yağmur sonrası toprak, Çokça da sen kokusu getirsen..         Burnum çok özlüyor           Sen, kokunu...                    Asiye Yaşargün  (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.  Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. 

Bir gün çık gel Yağmurlar altında, Olsun sana kollarım şemsiye. Gözlerimin yaşını silsin İpek saçların. Bir sabah, seher vakti, Ilgıt ılgıt eserken yel, Kokun uyandırsın Tatlı uykumdan. Bir daha uyursam eğer, Aşkın çarpsın beni. Gözlerinin kahvesi olsun Sabah kahvem; Yudum yudum içeyim Yılların hasretini. Kör kuyulara gömelim Tüm acıları. Ve bir gün, Çık gel habersiz; Beklediğimi bilerek, Kollarım, kapım Sonuna kadar açık. Ayın altında, Öksüz bir çocuk gibi Yıldızları sayarken, Kayan yıldızlardan Dilek tutan, Uzaklarda yol gözleyen, Yılların hasretini Kalbinde bir mühür gibi Taşıyan çaresiz bir aşık Bulacaksın. Çık gel, Hangi mevsim olursa olsun. Yeter ki gel. Yağmurda ya da karda, Bir ilkbaharda papatyalar Beyaz beyaz açmışken, Buz tutmuş ellerimi Isıtsın varlığın. Yıllardır hasret kaldığım kokun Sarsın burnumu. İşte benim baharım, Yazım, kışım, sonbaharım, Dört mevsimim; Gel de sen ol.                 09 Aralık          ...

Bu bahçe, bu Sahil   İşte, bak !  Gökyüzündeki yıldızlar Ve ay,  Deniz  taşları  Bu kumlar ! Su, güneş Dağları yırtan rüzgar Şahitler sevgimize  Nasıl unuturum söyle bu kadar Şahit varken ? İşte ben, her akşam sorarım Yıldızlara, aya Ayak izlerini ararım kumsalda.. Dalgalar ürpertir tenimi Rüzgar saçlarımı okşar  Sen olur.. Sessizliğe karışır çığlığım Hatıralar göğsüme vurur Bir balyoz ağırlığında Gözlerin deniz olur Bırakırım kendimi dalgalara Alır götürür beni  Gözlerinin denizine  Sarar sarmalar Ve ben eririm Akdeniz'in sıcağında ...                     8 Eylül 2021                     Asiye Yaşargün (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.  Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. 

 Güneşi özler gibi. Sokaklarını, Meydanlarını, Havanı özlüyorum.  Sahilini, gemilerin düdük sesini  Kavgamızın şehri... Martıların uçuşmalarını Sevgililerin el ele tutuşmalarını İyiyi, kötüyü  saklayan  Tarih kokan şehir! Yoksulu boğan, Zengini uçuran.. Özlüyorum seni, Sevgiliyi özler gibi.                    AsiyeYaşargün  (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.  Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.