Asi Dizeler

  Akşamın turuncu kızıllığı ufkun omuzlarına usulca yaslandı. Gün, son ışıklarını denizin avuçlarına bırakarak çekildi. Hava karardı, kararacak... Gümüşten bir hilal gibi yükselen ay, utangaç bir tebessümle Venüs'e göz kırptı. Venüs, akşamın koynuna düşen gümüş bir inciydi. Işığını denizin yüreğine serpti. Sanki gökyüzüyle deniz, sessiz bir sevda türküsü söylüyordu. Deniz derin bir ah çekti. Ayı da Venüs'ü de kollarına alıp seyre daldı. Hafif esen rüzgârın eşliğinde dalgalar emekleyerek sıra sıra kıyıya dokundu. Her dokunuş, kumlara yazılmış sessiz bir sevda mektubuydu. Ben de üçünü birden akşamın coşkusuyla seyre daldım. Doğanın açık seçik aşkına sulara sarılarak eşlik ettim. İçimde büyüyen huzur, yüreğime uzun zamandır uğramayan bir misafir gibi yerleşti. Ayın, Venüs'ün ve denizin büyüsünde içim tarifsiz bir mutlulukla doldu. Dilime o tanıdık ezgi usulca ilişti: "Çok güzelsin, çok... Çok özelsin, çok... Seni veren Allah'a şükürler ...

Başladı hasretin derin sancısı Sönmez oldu yüreğimin yangısı Bahçemde açıyor beyaz güller Sensiz geçiyor mevsimler günler Her sabah umudu düşürdüm yollara Belki bir haber gelir diye uzaklardan Gözlerim bekledi geçen onca yılı Hasret yazıldı gönlümün duvarlarına Kalbimde dinmedi yârin özlemi Ayrı ülkelerde hasret tüketti ömrümüzü Yıllar geçti gurbet girdi aramıza Sevgin eksilmedi geçen zamanla Bak kaç yıl oldu sarılamadı kollarımız Sen bensiz ben sensiz tükendi ömrümüz Bir gün kavuşur mu yarım kalan düşler Yoksa özlemekle mi tükenir ömürler AsiyeYaşargün 03 Temmuz 2026