Asi Dizeler

  Ve yine bir sonbahar geldi, geçiyor. Günler kışa gebe; Deniz, dalgalarıyla hırçınlaştı, Güneş yorgun; Hızla kapanıyor göz kapakları, Bir gün daha sessizce gömülüyor gecenin koynuna. Cırcır böceklerinin sesi çoktan sustu, Ağaçlar ağır ağır döküyor hatıralarını, Martılar gitmiş, kıyı bomboş, Çocukların neşesi bahçeleri terk etti, Köşe bucak saklanıyor şimdi sesler, Kapılar ardına kadar kapandı, Perdeler, hüzünle örtüldü. Ve şimdi, Gelişler bahara ertelendi. Bazı umutlar karanlığa teslim, Ama kim bilir, belki de toprağın altında filizleniyordur, Bahar bekleyen her bir düş, Tıpkı uykudaki tohumlar gibi... 24 Ekim 2024  AsiyeYaşargün 

Ankara Garı'nın gri taşlarına Kimlerin ayak izleri karışır, kimler gelir kimler gider Bazıları umuda, Bazıları özlemine, Bazıları barış getirmeye... Herkes taşır mı barışı, ağırdır; İçinde emek var, Demokrasi var, Özgürlükler var... Binler gara koşar, binler umut taşır, Sabahın seherinde eser ılıgt ılıgt yel Gençler halaya durur, Analar sofra kurar, umutla yoğurur ekmeği, Kuşlar şarkı söyler ağaçlarda cıvıl cıvıl, Barış sarhoş eder, Su uyur, düşman bekler; Bekler sessizce, umutları parçalamak için Kırar kollarını birer birer... Sonbahar yaprakları gibi dalından koparırlar Gidenler umudu, hasreti, hayallerini yüreklerine gömer; Ve bir sonbahar yaprağı gibi savrulurlar ölüme, Sessiz bir ağıtla... Asiye Yasargun