Asi Dizeler

Bugün kıyıda dalgalarla konuştum,  Acı mıydı sesleri, yoksa bir neşe mi saklıydı?  Her vuruşlarında kıyıya,  Kumlar geri geri çekiliyordu.  Yorgunluğu bilmeyen gözlerim,  Daldı düşüncelere,  Dingin havanın içinde,  Yüzüme dokunan rüzgarın yumuşak elleriyle.  Deniz hep seyredilmez dedim,  Dağların, gökyüzünün, güneşin,  Ve bulutların da gönlünü almalı.  Bir ak kâğıt çıkardım gözlerimden,  Parmaklarımla çizmeye başladım,  Ne çok girinti çıkıntı vardı,  Maki ağaçlarına sarılmış,  Yarım ay gibi eğiliyordu.  Denizi seyrediyordu ak köpüklü,  Güneş ona hep gülümsüyordu.  Başka bir açıdan bakınca,  Uyuyan bir aslan gibiydi,  Bulutlar çekilmiş,  Mavi bir atlas gökyüzü,  Denizi öpüyordu güneş,  Her zaman olduğu gibi.  Deniz, dağlar, güneş ve ben,  Kuş cıvıltılarıyla birlikte,  Yalnızlığın tadını çıkardık.  Usulca vedalaştık,  Ve ha...

  Bir kuşluk vakti suçsuz çocukların gülen gözlerinden sevinçten ağlamak vardı Barışa el sallamak acıların yokluğuna sevinmek kundaktaki bebek gibi masum ve saf rüzgârda dans eden su gibi taşmak Vurmak kıyıya dalga dalga yok etmek silahları göm­mek okyanusun en derin dibine Korkusuzca yaşamalı dünya çocukları annelerin gözyaşları gülmekten sevinçten akmalı ırmaklar gibi Ah ne güzel uyanmak bu sabaha korkusuzca ve ağız dolusu gülmek güzel günlerde yaşıyorum diyerek                  02 Ekim 2025                AsiyeYaşargün