Asi Dizeler

  Ayak izlerin silinmemiş bir mühür Kalbime bıraktığın sonsuz bir iz Sesin kulaklarımda hoş bir seda Gözlerime bıraktığın silinmez giz Şimdi geride bıraktığım yıllara bakarım Ah çeke çeke  içinde yanarım Ne yüreğim susar, ne kalemim Adını her dizide, her şiirde ararım Zamanla silinir sandım adın Gözyaşım silmedi bile o izi Bir tebessüm gibi asılı kalan Yaralı bir sevda eksik bir şiir Rüzgârda savrulan saç teli gibi Uçup gidemedin, kaldın içimde Adını silsem de her kelimeden Dilime dolanır acı bir türkü gibi 29 Nisan 2025 Asiye Yaşargün 

  Geceye adım atarken güneş, Saklanır dallar arasına. Gün yeniden doğarken, Yeşerir umut filizleri. Başak eğilir rüzgâra, Toprağa fısıldar düşlerini. Umut dolu yarınlara, Yine kızıl güneşler doğar. Ve toprağa düşen her damlada, Bir bahar filizlenir. 24 Mart 2025 AsiyeYaşargün 

  1 Mayıs! Emekle büyür bayram, Her damla ter, Bir adım daha özgürlük. AsiyeYaşargün         

  Gözlerin derin, bir deniz gibi, Dalgalanır içinde gizem ve sır. Bir bakışın ruhumu sarar sessiz, Unuturum zamanı, erir her an bir bir. Gözlerinle parlar karanlık gece, Işıksız yollar bulur kendine meşe. Bir bakışınla içimde ateş yanar, Gölgeler içinde sevda kanar. Gözlerin bir yansıma, gecenin göğünde, Her bakışında kaybolurum, derin bir özlemde. Bir çift yıldız gibi parlarsın karanlıkta, Ve seninle her şey bir başka anlamda. Gözlerin, içimdeki en büyük sır, Beni sarar, sarar, çözülmeden bir yelken gibi. Bir bakışınla dünya durur, zaman geçer, Ve ben seninle her şeyden vazgeçerim. 27 Ocak 2025 Asiye Yaşargün 

  Eski bir şarkının ezgisi düşer geceye, Bir fotoğraf sarar içimi usulca. Tozlu albümlerde unuttuğum gülüşler, Şimdi zamanın ötesinde asılı kalır. Büyüdüğüm sokaklar hâlâ aynı mıdır? Taş duvarlara çarpan kahkahalar, Şimdi kimin sesinde yankılanır? Kim koşar eskimiş kaldırımlarda, Çocuksu düşlerini düşürmeden yere? Evlerin pencereleri hâlâ açık mı? Yoksa perdeler çekildi mi birer birer? Dostlar, o sıcak yaz akşamlarında, Şimdi hangi gökyüzüne bakar, Hangi şehirde kaybolur eski gülüşlerimiz? Kardeşler… Bir zamanlar aynı çatı altında büyüyen eller, Şimdi farklı masalarda, ayrı hikâyelerde. Kim bilir, bir gün dönüp baktığımızda, O günlerin gölgesi sarar mı yine içimizi? 01  Mart 2025 Asiye yaşargün 

  Şiir, ses ve resimdir Sesle, sözle, gözle yazılır Yansıtır geçmişi, bugünü Ülkenin, dünyanın gerçeğini Renkleri asla solmaz Hayatın özünde mayası Ve şairler ışık olsun Aydınlansın ortalık Saklanmasın karanlık Şairler önce insandır Doğayı, hayatı anlattılar Çizmekten, söylemekten korkmadılar Heybelerinde hep umut taşıdılar Ey cendereden süzülen direnç Hangi acı geçmedi bizden Kitap yakılan yıldan İnsan yakılan yıla geldik Ama sevmedik savaşları silahları Sevdik insanı insanlığı Merhaba gençler baharı adımlayan Doğa ve kadınlar Kâinatın kanlı sayfalarına inat Silinsin yeryüzünden öfke ve kin Son bulsun savaşlar büyüsün barış Yaşasın hayat yaşasın şiir                         AsiyeYaşargün                          21 Mart 2025  

  Ellerinde nasır, kucaklarında çocuk Her sabah yeni bir hayata uyanan kadınlar Kimi tarlada, kimi fabrikada Kimi kitapların satırlarında Bir isyan gibi büyür sessiz çığlıkları Bir umut gibi filizlenir hayalleri Kimi suskun, kimi en ön safta Ama hepsi dünyanın yükünü taşır omuzlarında Gözlerinde bin bir korku saklı Yıkılan dünyaları yeniden kuran Evlerin duvarlarını ören eller Özgürlüğü de inşa edecek bir gün Ve kimileri çocuktu daha Oyuncak yerine kına yaktılar avuçlarına Saçlarına kurdele yerine Kapanmaz yaralar dolandı Gelincik gibi solarak büyüdüler Ömürleri bir cümleyle mühürlendi Kadın kısmı önce eş sonra anne olur Peki ya çocuklukları Bazılarının adı hiç olmadı Sadece kız çocuğu diye anıldılar Okula gitmesi gereksiz görüldü Kalem yerine iplik kitap yerine tencere tutturuldu Yok sayıldılar susturuldular En küçük hayalleri bile günah sayıldı Ama unuttukları bir şey vardı Bir kadın sustuğunda bile bir başka kadın duyar Bugün onların günü sanılır Oys...