Asi Dizeler

  KAYBOLAN ŞARKILAR Ayakkabıları boyundan büyük, gölgesi boyundan kısa, güneşten önce uyanmıştı. Bedeninden büyüktü elbise, küçüktü boğazına lokmalar. Koridorda asılı kalan sesler cıvata sesine döndü. Tebeşir tozu harçlara karıştı. Bir tel koptu içinden, makine seslerine karıştı, nakarat orada eksildi. Avuçlarına sıkıştı dünya, bir nohut kadar. Yılların izi yüzünde eksildi. Sabah uykuları yerinden söküldü, oyunlar yarıda kaldı. Rüzgâr bildiği ezgiyi şaşırdı, hiçbir şarkı tamamına varamadı.                      Asiye Yaşargün 

 Belçika’da yayımlanan uluslararası çok dilli ATUNIS dergisinin bu sayısında, “Çocukluğumun Ayak İzleri” adlı şiirime yer veren sevgili şair ve editör Agron Shele’ye gönülden teşekkür ediyorum. Selam ve sevgiler. ÇOCUKLUĞUMUN AYAK İZLERİ  Çocukluğumun ayak izlerini aradım puslu bir pencere camında Gözlerim usul usul dolaştı merdivenlerinden yuvarlanıp düştüğüm o eski evimizi Ne kuşların cıvıltısı değdi kulağıma ne kuzuların ince sesi çoban köpeğimiz duman yoktu ne kedilerin sokulgan miyavı ne avluda birbirine karışan çocuk gülüşleri Babamın güzel kızlarım deyişi bir rüzgâr gibi geçti içimden ne taze ekmek kokusu kalmıştı ne dumanı tüten ocak Anamın yağ tenekelerine dizdiği renk renk kasımpatıları çoktan yok olmuştu zamanın avuçlarında Kapı önündeki değirmen susmuş zeytin ağacı çekmiş gölgesini yerine beton büyümüş sessiz ve soğuk Tarlalarda yeşil yeşil ekinler yok okulum bir moloz yığınına dönmüş çocuk sesleri susmuş Zaman yavaşça silmiş izleri bir dozer gibi bir sızı gibi geç...

  ...Dağ yolları karda kışta düzüldü Nice yürek hasret ile ezildi Düğümlerim sabır ile çözüldü Sözleri var bizim söze benzemez... AsiyeYaşargün 

  Köşeye atılmış, unutulmuş eski bir sandık Tozlu sayfalar gibi kapanmış hatıralar  Kim bilir içinde unutulmayan ne anılar var Eski eşyalar arasında saklı kalmış duygular Açıp bakmasak da silinmez içindeki izler  Sararmış bir fotoğraf yitirilen anıları anlatır  Duvarda asılı kalmış pili bitmiş bir saat İşlemez artık zamanı, dönmez geriye yıllar Sahibini bekler köşede saklı kalan elbise Üst üste yığılmış, hatırası var binlerce  Bıraktığın eşyalar hatırlatır yaşanan anıları Zamana asılı kalır yorgun bir ömrün anı Dokunsam dağılacak gibi bütün geçmiş Her eşyada ellerinden kalmış bir iz  Sen yokken bile seninle yaşıyorum Bir sandık değil bu, kapanmayan bir hayat AsiyeYaşargün 

 Gaziantepli Kadın Yazarlar Standı KİKA KİTAP KAFEDE Okurlarala buluştu. Bundan sonra yolumuz daha güzel ve anlamlı.  Sevgili Gülay Karsigil'in başından beri yürüttüğü Gaziantepli 21 kadın yazarın imza buluşması ve ardından kitaplarımızın satışa sunulması konusunda verdiği destek sonucu, kitaplarımız Sanko AVM kika kitap kafenin raflarında yerini aldı. Artık kika kitap kafede benim ve diğer Gaziantepli kadın yazarlarımızın " Gaziantepli Kadın Yazarlar"  bölümü var. Hayırlı uğurlu olsun.

  KİKA KİTAP KAFE GAZİANTEPLİ KADIN YAZARLARI OKURLARIYLA BULUŞTURUYOR.  Kadın dostu Kika Kitap Kafe Gaziantepli Kadın Yazarların eserlerinden oluşan bir stant düzenleyip,  14 Mart cumartesi saat 14.00 da Kadın Yazarların da hazır bulunacağı bir açılış yapacaktır. Aynı gün saat 13.00 da  2025 Gaziantep Büyükşehir Edebiyat Edebiyat ödülünü de alan Gaziantepli  Yazar Lütfiye Aydının Sanko AVM Park Toplantı salonunda söyleşisi olacaktır. Edebiyat severleri bekleriz.

  Bu sabah vakit kuşluk değildi henüz, Gece gözkapaklarımda, içimde bir hüzün. Sessizlik çökmüştü kalbimin en derinine, Bir gölge sinmişti susan düşüncelerime. Perdeden sızan sarı  sokak lambası, Dokundu yüzüme, ürperdi yalnızlık aynası. Bir kumru ötüyordu anne sesi inceliğinde, Taşıdı yüreğime geçmişten onun hatırasını.                         Asiye Yaşargün