Asi Dizeler

  Bir yaz daha bitti Çocuk sesleri, kuş cıvıltıları sustu Perdeler sıkı sıkı kapandı Umutlar gelecek bahara ertelendi Boşalan sokaklarda ayak sesleri duyulmaz oldu Gidenler oldu eksildi renkler Ağaçların yaprakları gibi bir bir sararıp karıştılar toprağa Rüzgârla savruldu umutlar Ağızda acı, havada hüzün, kekremsi bir tat Yine de, yine de umutsuzluk olmamalı Sarılmalı geniş kollarla Beklenen baharlara Koklamalı hanımellerini, yaseminleri, ak gülleri Keçi sütü içip gözleme yemeli Her gece Ay ve denizin buluşmalarını Denize göz kırpışlarını Denizin üstüne bıraktığı pır pır beyaz beyaz kalp atışlarını Ve üçümüz birlikte esen meltem eşliğinde Kırmalı kadehleri Her sabah günaydınları Emekleyerek gelen dalgaları Daha çok başka yazları bitirmeli 27 Ekim 2026 AsiyeYaşargün 

  Suskunluk büyür gecemde Kelimeler küser dilime Bir yanım seni çağırır Bir yanım sesimi gömer içime Karanlık sarar usulca Yıldızlar düşer geceme Ne kadar kaçsam kendimden Sen çıkarsın karşıma Asiye Yaşargün 14 Nisan 2026

Poética Azahar Magazine’nin 142. sayısı çıktı. 142. Sayfasında “SENSİZ ÖKSÜZ” şiirimle yer almanın sevincini sizlerle paylaşmak istedim. 577 sayfadan oluşan bu değerli sayıda; 87 ülkeden, 1.400’den fazla şair ve 175 grafik sanatçısı yer alıyor. Avrupa’dan 33, Amerika’dan 22, Asya’dan 19, Afrika’dan 12 ve Okyanusya’dan 1 ülke olmak üzere, şiirin evrensel buluşmasına tanıklık ediyoruz. Şiirlerimin böylesine geniş ve küresel bir platformda okunacak olması benim için ayrıca büyük bir mutluluk ve gurur. Bu değerli oluşuma emeği geçen sevgili şair José Luis Rubio Zarzuela’ya gönülden teşekkürlerimi sunuyorum. Selam ve sevgilerimle.  

  Akşamın turuncu kızıllığı ufkun omuzlarına usulca yaslandı. Gün, son ışıklarını denizin avuçlarına bırakarak çekildi. Hava karardı, kararacak... Gümüşten bir hilal gibi yükselen ay, utangaç bir tebessümle Venüs'e göz kırptı. Venüs, akşamın koynuna düşen gümüş bir inciydi. Işığını denizin yüreğine serpti. Sanki gökyüzüyle deniz, sessiz bir sevda türküsü söylüyordu. Deniz derin bir ah çekti. Ayı da Venüs'ü de kollarına alıp seyre daldı. Hafif esen rüzgârın eşliğinde dalgalar emekleyerek sıra sıra kıyıya dokundu. Her dokunuş, kumlara yazılmış sessiz bir sevda mektubuydu. Ben de üçünü birden akşamın coşkusuyla seyre daldım. Doğanın açık seçik aşkına sulara sarılarak eşlik ettim. İçimde büyüyen huzur, yüreğime uzun zamandır uğramayan bir misafir gibi yerleşti. Ayın, Venüs'ün ve denizin büyüsünde içim tarifsiz bir mutlulukla doldu. Dilime o tanıdık ezgi usulca ilişti: "Çok güzelsin, çok... Çok özelsin, çok... Seni veren Allah'a şükürler ...

Başladı hasretin derin sancısı Sönmez oldu yüreğimin yangısı Bahçemde açıyor beyaz güller Sensiz geçiyor mevsimler günler Her sabah umudu düşürdüm yollara Belki bir haber gelir diye uzaklardan Gözlerim bekledi geçen onca yılı Hasret yazıldı gönlümün duvarlarına Kalbimde dinmedi yârin özlemi Ayrı ülkelerde hasret tüketti ömrümüzü Yıllar geçti gurbet girdi aramıza Sevgin eksilmedi geçen zamanla Bak kaç yıl oldu sarılamadı kollarımız Sen bensiz ben sensiz tükendi ömrümüz Bir gün kavuşur mu yarım kalan düşler Yoksa özlemekle mi tükenir ömürler AsiyeYaşargün 03 Temmuz 2026

 Azahar Şiir Dergisi'nin 141. sayısının yayımlandığını büyük bir mutlulukla öğrendim. Toplam 543 sayfadan oluşan bu özel sayıda, 84 ülkeden 1300'den fazla şair ve 168 grafik sanatçısı (32 Avrupalı, 22 Amerikalı, 21 Asyalı ve 9 Afrikalı) yer alıyor. Ben de "Gözlerin" adlı şiirimle derginin 143. sayfasında dünyanın farklı coğrafyalarından şairlerle aynı platformda buluşmanın gururunu ve mutluluğunu yaşıyorum. Bu değerli fırsatı bizlere sunan, edebiyatı ve kültürlerarası dostluğu destekleyen Sayın José Luis Rubio Zarzuela'ya içten minnet ve şükranlarımı sunuyorum. Emeği geçen herkese teşekkür ediyor, Azahar ailesinin başarılarının devamını diliyorum.

Aynaya yansıdı saçlarımdaki yorgun izler Ne zaman soldu kirpiklerimin rengi Bu ben miyim yoksa solan zaman mı Bir gün batımı uzunluğunda vefasız yıllar Gençliğimi elimden aldı arsız yıllar Bana bıraktı ağrıyan, sızlayan dizler ağırlaşan, yorgun, hantal kaslar Nerede kaldı koşar adım yürümeler Adımı bile unutur gibi gözlerimde dolaşan gölgeler tanımıyor artık beni Karışmış, eskimiş bir kumaş gibi yüzüm dokunsam dağılacak Çatlak bir aynanın parçalarında çoğalır gibiyim Ve her parçayı zaman sessizce çaldı Ve bana ahlar vahlar kaldı 25 Mart 2026 AsiyeYaşargün                  foto alıntıdır