TÜKENİŞ

 Omuzları yıkık, ezgin kadın,

Korkudan kocaman oluverdi gözleri

 Bir tek adım kalmıştı yaşamdan ölüme..

Ah! Sen sussan da anlatıyordu ellerin çaresizliğini,

     Boş ve nasırlıydı avuçlarının içi

   Dudağının kıvrımından döküldü sözcükler;

Ölmek kurtuluş olurdu onun için, belliydi.

Ağırdı yüreğinden sökülen sözler

İnsanlık kaldıramazdı sanki

Anladım ardında bekleyen aç gözler

Canından can sağan kadın tüketmiş canını,

 Felaketiydi, yıkıldı başı öne,

"Üç gündür bir torba kömür peşindeyim"...

Gözünden tek bir damla akacak yaş da kalmamıştı

Usul adım yürürken bir bilinmeze

Küfür etti bu çarkı bozuk düzene...

                        Asiye Yaşargün