-

                                                                                                                                                                   

     Şimdi bu kadar çekilmez olmazdı bu şehir,

     Sen gitmemiş olsaydın...

     Ne bahar kaldı ne de kış, bütün mevsimler 

     Sonbahar,

     Dökülüyor  yaprak yaprak...

                           AsiyeYaşargün 


 

  






                                                                            

          

                     

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

AYNADAKİ YABANCI

-
Resim
Aynaya yansıdı saçlarımdaki yorgun izler Ne zaman soldu kirpiklerimin rengi Bu ben miyim yoksa solan zaman mı Bir gün batımı uzunluğunda vefasız yıllar Gençliğimi elimden aldı arsız yıllar Bana bıraktı ağrıyan, sızlayan dizler ağırlaşan, yorgun, hantal kaslar Nerede kaldı koşar adım yürümeler Adımı bile unutur gibi gözlerimde dolaşan gölgeler tanımıyor artık beni Karışmış, eskimiş bir kumaş gibi yüzüm dokunsam dağılacak Çatlak bir aynanın parçalarında çoğalır gibiyim Ve her parçayı zaman sessizce çaldı Ve bana ahlar vahlar kaldı 25 Mart 2026 AsiyeYaşargün                  foto alıntıdır 
Devamı

HASRET

-
  Dalgalar sustu, izlerin silineli çok oldu, Bir rüzgâr gibi geçtin yüreğimden. Gecenin koynunda adını sayıklayan, Kalbi iğnelenen bir ben kaldım geriye. Zaman yavaşça çürüttü bekleyişimi, Takvim her gün sensiz eksik yazdı. Ne sesin döndü eski dalgalarla, Ne de gözlerin doğdu sabahın ucunda. Ne bir kuş konar bu kalbe, ne bir ot biter; Kanadı kırık, dökük, umudu yorgun… Ve ben, adını unutmamak için İçimde bin defa seni kaybettim. Gelsen, ne değişir ki şimdi? Hasret öyle derin, öyle yerleşik ki… Belki sadece susar kalbim biraz, Belki gözlerim yeniden ağlamayı hatırlar.                              27 Nisan 2025                               AsiyeYaşargün 
Devamı

Bu şiir; sesi duyulmayan, bayramı eksik kalan tüm çocuklara… Bir gün gerçekten herkes için bayram olması dileğiyle.

-
Resim
  KAYBOLAN ŞARKILAR Ayakkabıları boyundan büyük, gölgesi boyundan kısa, güneşten önce uyanmıştı. Bedeninden büyüktü elbise, küçüktü boğazına lokmalar. Koridorda asılı kalan sesler cıvata sesine döndü. Tebeşir tozu harçlara karıştı. Bir tel koptu içinden, makine seslerine karıştı, nakarat orada eksildi. Avuçlarına sıkıştı dünya, bir nohut kadar. Yılların izi yüzünde eksildi. Sabah uykuları yerinden söküldü, oyunlar yarıda kaldı. Rüzgâr bildiği ezgiyi şaşırdı, hiçbir şarkı tamamına varamadı.                      Asiye Yaşargün 
Devamı