GİTME KAL DİYEMEDİM

Senden sonra, eski beni arama .

Sendeki ben, kaldı mı sanıyorsun?

Nereden göreceksin mor menekşeye dönmüş,

göz altlarımı?

Zümrüt siyahı saçlarımın tel tel,

ak güvercine döndüğünü.

Sen bilir misin?

Adın dilime dolandığında, yüreğimin parçalanıp,

Sana geldiğini.

Sende kaldı, gülüşlerim.

Şimdi kimsesizlikten,

ağır aksak yürüyüşlerim.

Bekleyiş diyorum..

Gökyüzüne dalıp dalıp uzaklara gidiyorum.

Yalnızlığımın ortasına, gülüşünü asıyorum.

Bir çiy düşüyor kirpiklerime

Ve çok acıtıyor yaralarımı,

yokluğunun sızısı !

Senin olmadığın bu kentte,

dalgınım, kırgınım, mülteciyim.

Baş ucumda fotoğrafın

geceye çağırıyor beni ,bir sonsuz rüya içinde,

kayboluyor her gece.

Uzaklara gidiyorum, gölgelerin içine de,

suretini arıyorum.

Dişlerimi sıkıyorum.

Sözcükler dilimin ucuna, yaban otları gibi batıyor.

Elime alamıyorum kalemi

Dökülmüyor kağıda

Sen yoksun ya  gittin ya,

Saat durdu, zaman durdu,

her şey bulanıklaştı.

Şu gökyüzü, beyaz beyaz bulutlar,

gölgeleşiyor  gözlerimde.

Özledim o asi gülüşlerini!

Oysa, dünyamı güzelleştiren senmişsin !

Sen gittin ya gitme kal diyemedim...

                                   04 Ocak 2021

                                    Asiye Yaşargün