-

Yalan söylemeyi alışkanlık haline getiren insanlar dolar gibi,

günü saati belli olmuyor, bir iniyor bir çıkıyor...

09 Şubat 2015

Asiye Yaşargün 

Yorumlar

  1. Unknown18 Mart 2021 10:21

    ÇOK DOĞRU ABİM

    YanıtlaSil
  2. Yusuf Ferhat18 Mart 2021 10:58

    Günaydın can yoldaş...Güzel özetlemişsiniz. Yalanın yeri yok ki , gezgindir nerde duracağı belli olmaz ..😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Asi Dizeler18 Mart 2021 18:42

      Günaydın Yusuf Ferhat arkadaşım teşekkürler, selamlar...

      Sil
  3. ramazan18 Mart 2021 17:06

    Nerden bakarsan her yönleri tutarsızlık :)
    Yüreğine sağlık sevgili yoldaşım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Asi Dizeler18 Mart 2021 18:47

      Merhaba Ramazan arkadaşım, bazıları alışkanlık haline getirmiş yüzleri kızarmıyor..Selamlar...

      Sil
  4. ramazan18 Mart 2021 17:06

    Nerden bakarsan her yönleri tutarsızlık :)
    Yüreğine sağlık sevgili yoldaşım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Asi Dizeler18 Mart 2021 18:49

      Bu tür insanlardan tutarlılık beklemek iyimselik olur, selamlar sevgiler...

      Sil
  5. Unknown18 Mart 2021 19:29

    Çok doğru diyorsun♥️

    YanıtlaSil
  6. Cemilebiryildiz@mail.com18 Mart 2021 20:18

    Şaşar beser

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

AYNADAKİ YABANCI

-
Resim
Aynaya yansıdı saçlarımdaki yorgun izler Ne zaman soldu kirpiklerimin rengi Bu ben miyim yoksa solan zaman mı Bir gün batımı uzunluğunda vefasız yıllar Gençliğimi elimden aldı arsız yıllar Bana bıraktı ağrıyan, sızlayan dizler ağırlaşan, yorgun, hantal kaslar Nerede kaldı koşar adım yürümeler Adımı bile unutur gibi gözlerimde dolaşan gölgeler tanımıyor artık beni Karışmış, eskimiş bir kumaş gibi yüzüm dokunsam dağılacak Çatlak bir aynanın parçalarında çoğalır gibiyim Ve her parçayı zaman sessizce çaldı Ve bana ahlar vahlar kaldı 25 Mart 2026 AsiyeYaşargün                  foto alıntıdır 
Devamı

HASRET

-
  Dalgalar sustu, izlerin silineli çok oldu, Bir rüzgâr gibi geçtin yüreğimden. Gecenin koynunda adını sayıklayan, Kalbi iğnelenen bir ben kaldım geriye. Zaman yavaşça çürüttü bekleyişimi, Takvim her gün sensiz eksik yazdı. Ne sesin döndü eski dalgalarla, Ne de gözlerin doğdu sabahın ucunda. Ne bir kuş konar bu kalbe, ne bir ot biter; Kanadı kırık, dökük, umudu yorgun… Ve ben, adını unutmamak için İçimde bin defa seni kaybettim. Gelsen, ne değişir ki şimdi? Hasret öyle derin, öyle yerleşik ki… Belki sadece susar kalbim biraz, Belki gözlerim yeniden ağlamayı hatırlar.                              27 Nisan 2025                               AsiyeYaşargün 
Devamı

Bu şiir; sesi duyulmayan, bayramı eksik kalan tüm çocuklara… Bir gün gerçekten herkes için bayram olması dileğiyle.

-
Resim
  KAYBOLAN ŞARKILAR Ayakkabıları boyundan büyük, gölgesi boyundan kısa, güneşten önce uyanmıştı. Bedeninden büyüktü elbise, küçüktü boğazına lokmalar. Koridorda asılı kalan sesler cıvata sesine döndü. Tebeşir tozu harçlara karıştı. Bir tel koptu içinden, makine seslerine karıştı, nakarat orada eksildi. Avuçlarına sıkıştı dünya, bir nohut kadar. Yılların izi yüzünde eksildi. Sabah uykuları yerinden söküldü, oyunlar yarıda kaldı. Rüzgâr bildiği ezgiyi şaşırdı, hiçbir şarkı tamamına varamadı.                      Asiye Yaşargün 
Devamı