KÖMÜR KARASI DEĞİL YÜZ KARASI

Sayıldı kimliksiz bedenler

isim isim

El, ayak buz kesmiş.

Ak alınları, örtmüş kömür karası

Somada hava vurgun yemiş

Sarmış her yanı kömür kokusu

Solmuş ana kuzuları

Esir olmuş yokluğun pençesine

Sesini soluğunu kesmişler

Kuşatmışlar dört yanı

Yoklukla, yoksullukla

kan, revan, kömür karası,

Gözyaşı..

Apansız ölümler,

Geride bırakılan sevdalar,

Hayaller, umutlar

Kalır dipsiz kuyularda

Ölümün güzeli olur mu?

Söyler kahpe ağızlar

Sızlar ipek yüreğim

Haramla beslenen harami

Şarap niyetine içer yoksulun kanını

Ört bas için katlini 

Şehit der, kader der

ne çekiyorsak suskunluğumuzdan

Kaldır başını ey ezilen!

horlanan kaldır!

Silkele ölü toprağını üstünden,

Zulme başkaldır..

Kanma sahte peygamberlere

sahip çık ekmeğine, emeğine

fabrikada, sokakta 

Yürü üstüne haraminin

Ödün verme onurundan...

                                   17 mayıs 2014

                                    Asiye yaşargün

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. 

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.