UZAT ELLERİNİ

Olmuyor senin sinenden  ayrı kalmak
Hasretin göğsümde saplı, paslı bir bıçak
Zaman, ne zalimsin sen

Aldın ellerimizden,

En güzel yıllarımızı.

Ararar oldum çiçeklerde misk-i amber Kokusunu 

Duydukça adını

Göğsümü hasretin sarar

N'eyleyim sensiz  geçen baharı, yazı, 

kışı...
Hazana döndü dört mevsimim
Hiç bir mevsim vermedi sevgilinin,

Gözlerindeki hazzı.

İşte yine  sensiz yeni bir güne  uyandım
Ey zaman,

silemedin içimi yakan acılarımı !

Gördün mü bak içi boş kafese  döndüm?

Pır pır  öten  kuşlar, dalları bir bir terk etti

Yıllar olmadı ilaç, kanayan yaralarıma !
Üşürüm, donarım bu temmuz

Sıcaklarında
Coşsun göğsümün kafesi  nefesinle
Ellerini uzat, 

Tutun yüreğimin Kanatlarına.
                                     Asiye Yaşargün










(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.