HİÇ KİMSE BİLEMEZDİ UYKUNUN O GECE BU KADAR UZUN OLACAĞINI

 

Bilseydi uyur muydu,
Uykunun ölüm getireceğini,
bilir miydi gülüm,
Betonları yorgan yapar mıydı?
O günden sonra güneş doğmadı
Yüreklerde acı, gözlerde yaş kaldı
Çınladı kulaklarda imdat çığlıkları
Annelerin göğsünden koptu bebeler
Suladı sütüyle soğuk taşları.
Isınır  mı söyle donmuş bedenler
Sokaklar kayıp, ışıklar sönük
Sustu evlerdeki şen kahkahalar
Betonlar yorgan, demirler döşek
Düştü evlerin ortasına kor ateşler.
Tütmüyor bacaların dumanı
Duyulmuyor kaşık, tabak sesleri
Koşarak babaya sarılan küçük kız
Tatlı uykusundan o gece uyanamadı !
Yağmurlar içecek baharda toprak
Yeni yeni filizler verecek
Boy boy fidanlar
Bir gün yine, bir gün,
Yıkılan umutlar baharla yeşerecek.
                                   
                                    Asiye Yaşargün 

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. 

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.