ERTELENMİŞ BAHAR

 

Ve yine bir sonbahar geldi, geçiyor.

Günler kışa gebe;

Deniz, dalgalarıyla hırçınlaştı,

Güneş yorgun;

Hızla kapanıyor göz kapakları,

Bir gün daha sessizce gömülüyor gecenin koynuna.

Cırcır böceklerinin sesi çoktan sustu,

Ağaçlar ağır ağır döküyor hatıralarını,

Martılar gitmiş, kıyı bomboş,

Çocukların neşesi bahçeleri terk etti,

Köşe bucak saklanıyor şimdi sesler,

Kapılar ardına kadar kapandı,

Perdeler, hüzünle örtüldü.

Ve şimdi,

Gelişler bahara ertelendi.

Bazı umutlar karanlığa teslim,

Ama kim bilir, belki de toprağın altında filizleniyordur,

Bahar bekleyen her bir düş,

Tıpkı uykudaki tohumlar gibi...

24 Ekim 2024

 AsiyeYaşargün