SADECE BARIŞ DEDİK

Ankara Garı'nın gri taşlarına

Kimlerin ayak izleri karışır, kimler gelir kimler gider

Bazıları umuda,

Bazıları özlemine,

Bazıları barış getirmeye...

Herkes taşır mı barışı, ağırdır;

İçinde emek var,

Demokrasi var,

Özgürlükler var...

Binler gara koşar, binler umut taşır,

Sabahın seherinde eser ılıgt ılıgt yel

Gençler halaya durur,

Analar sofra kurar, umutla yoğurur ekmeği,

Kuşlar şarkı söyler ağaçlarda cıvıl cıvıl,

Barış sarhoş eder,

Su uyur, düşman bekler;

Bekler sessizce, umutları parçalamak için

Kırar kollarını birer birer...

Sonbahar yaprakları gibi dalından koparırlar

Gidenler umudu, hasreti, hayallerini yüreklerine gömer;

Ve bir sonbahar yaprağı gibi savrulurlar ölüme,

Sessiz bir ağıtla...

Asiye Yasargun