SESSİZ ÇIĞLIK

Gece ıssız,

Yıldızlar saklanmış,

Zaman durmuş sanki.

Sessizlikte yankılanan kendi sesim,

Geçmişin izlerini ararım gözlerimde.

Her hatıra, sönmeyen bir yıldız gibi,

Parlayıp kaybolur, acımı körükler.

Ben acı içinde,

Sen gecende bahtiyar.

Her gece bir ses böler uykumu,

Yüreğimde bir acı...

Gel dese yine bana geri.

Kim görebilir acılarımı?

İmamın sesi ağıt yakıyor sanki.

Tan yeri ağardı, ağaracak...

Gece bitmek bilmiyor.

Saatler durmuş gibi,

Bekleyişim ebedi.

Gecenin sessizliği fısıldar korkuyu,

Ama içimdeki ses umutla çağırır sabahı.

Bu nasıl bir kara gece?

Benden başka herkes uykuda,

Sis çökmüş dağlar gibi,

Yüreğimdeki ağırlık.

Gözlerim uzaklarda,

Ufuk çizgisine sabitlenmiş,

İlk ışığın dokunmasını beklerim,

Sanki her şeyin cevabı onda gizliymiş gibi.

Güneşi bekliyorum,

Işığını dağıttığında,

Belki dağılır tüm karanlık.

Bu gecede uyku yok gözlerimde.

Güneş umut olur sızlayan yüreğime.

19 Kasım 2024

AsiyeYaşargün